Ossendrecht, kwalificatie 400 km

"Of het nog doorgaat", de organisatie van de 400 kilometer kwalificatierit van Ossendrecht kreeg de vraag van een verontrustende wielrenner. Een weerman heeft voor de komende nacht een waarschuwing uitgedaan voor de kustvaart. Er is stormachtige wind en veel regen op komst. De rit gaat desondanks door. Op vrijdagavond 22.00 uur starten 35 wielrenners voor hun avontuur naar de Ardennen. De eerste kilometers rijden we in een gesloten peloton. Na de Belgische grens vormen de snelle renners een groep en gaan vooruit. Het regent en de wind is licht in de rug. Ik rijd aan kop van de tweede groep en sta deze positie de eerste uren niet af. De lange rechte wegen liggen me goed. Het gaat me gemakkelijk af om een strak tempo aan te houden. De conditie is perfect. Alleen het navigeren in het donker is lastig. De route moet van een papiertje gelezen worden door deze telkens voor m'n lamp te houden.

Op een tiental kilometers voor Huy krijg ik een lekke band. M'n band is tegen een ongelijk liggende beton plaat gestoten waardoor er een scheur in de binnenband is gekomen. Bij een verlichte benzinestation verwissel ik de band met behulp van de mannen met wie ik de afgelopen uren gereden heb. In Huy krijg ik weer lek. Dit keer rijden de mannen door. In de buitenband zit een scheur. Deze moeten eigenlijk vervangen worden maar ik heb geen reserve bij. Door een wikkel van een energiereep in de band te leggen probeer ik de druk van de band onder controle te houden. Een creatieve oplossing waarvan ik niet weet hoe lang het duurt voordat ik een volgende lekke band krijg. De winkels gaan pas over een uur of vijf open. Met m'n kleine pomp krijg ik de band redelijk opgepompt.  

De daaropvolgende kilometers over de heuvels gaan traag. Voortdurend pas ik op om niet door kuilen te rijden. Bij afdalingen heb ik weinig grip met een zachte voorband. Als ik word ingelopen door twee wielrenners kan ik een pomp lenen. Met hen rijd ik door naar Ouffet waar een briefkaartcontrole is. Nadat een kaartje in een brievenbus is gedaan vervolgen we de route. We nemen een verkeerde afdaling. Mijn tempo ligt voor hen te hoog waardoor ik weer alleen verder rij. Nadat ik op het juiste parcours ben gekomen rijd ik weer fout. Bij het zoeken en navragen naar de juiste weg, rijd ik weer lek. Ik verwissel m'n laatste binnenband. M'n stemming is gedaald tot een dieptepunt. Nog één keer lek en ik ga liften naar het treinstation in Huy. Einde kwalificatie, einde Parijs-Brest-Parijs. Met moeite kom ik terug op het parcours. Het tempo is gedaald, het loopt niet lekker. De daaropvolgende kilometers rijd ik verdoofd door en laat me door anderen inhalen. Na de lus door de Ardennen, kom ik terug in Huy. Bij de plaatselijke fietsenmaker sla ik nieuw materiaal in. Als ik daarna weer op de fiets zit, is de moraal weer gestegen. Ik fiets een stevig tempo door tot aan het plaatsje Jeuk waar het peloton bij de controleplek zit. Dat m'n telefoon het ook niet meer doet, deert me weinig. Met de grote groep rijd ik terug naar Ossendrecht. Met een 432 kilometer op de teller heb ik een nieuw dagrecord gereden. Nog één kwalificatie van 600 kilometer ligt nog open om te mogen starten in Parijs.