|
|
|
verslag:
Maarten Rood |
|
|
|
Morkhoven (B),
kwalificatie 600 km |
|
|
|
Morkhoven (B), 26 mei 2007. Al
vroeg in de ochtend sta ik met 63 andere wielrenners aan de start in het
Belgische Morkhoven voor onze laatste kwalificatierit voor Parijs.
Het parcours is eenvoudig uit te leggen: Rondje IJsselmeer. De
organisator vraagt om als groep bijeen te blijven, vooral diegenen
die niet in het Friese Workum zullen overnachten. Omdat ik me laat
had ingeschreven en de overnachting volgeboekt was behoorde ik tot
de wielrenners die door zouden rijden. |
|
 |
|
In deze groep van 15 man koersen
we met noordenwind naar de Nederlandse grens. Snelheden van rond de
35 km/uur op de rechte stukken stonden regelmatig op m'n teller. In
de groep bevinden zich dan ook twee mannen die in augustus tijdens
PBP in de kopgroep willen meerijden. Net voor Amsterdam, nadat zo'n
kleine 200 kilometer gereden zijn, verlies ik de groep. Met het
idee dat ik ze in Amsterdam-Noord bij de tweede controle wel weer
terug zie trap ik eens rustig door de stad. Bij de controle blijkt
de groep direct na de stempel doorgereden te zijn. Wachten op de
eerste groep duurt waarschijnlijk zeker nog een uur. Ik rij door en
kom al snel ten noorden van Amsterdam waar ik in de tijd dat ik in
Amsterdam woonde veel getraind heb. Door het open polders van Noord-Holland
rijd ik met tegenwind naar de Afsluitdijk met de hoop dat de wind op
de dijk van de zij komt. Daar blijkt dat de wind de voorgaande uren
niet helemaal op kop stond. Op de 32 kilometer lange dijk komt de
wind vol van voren. Met een snelheid van een goede hardloper stamp
ik ineengedoken tegen de wind. Halverwege de dijk stop ik bij de
Texaco. Na een drie kwartier komt vanuit de verte het grote peloton.
De vaart is er bij hen uit en er is nauwelijks nog iemand die op kop
wil rijden. Met hen rijd ik verder. Na de dijk komt de verlossende
draai naar het zuiden. Niet voor lang want voor deze groep blijft in
Workum overnachten. Gelukkig is er bij hun slaapplaats nog wel soep
en spaghetti, ook voor diegene die daar niet overnachten. Heerlijk
na zo'n dag afzien. Om 22.00 uur rijd ik verder twee Engelsen en
twee Walen. In het donker is het lastig navigeren. We moeten
regelmatig de weg vragen aan het uitgaanspubliek. De wind staat nog
steeds vanuit het noorden, dus in de rug. De twee Walen rijden geen
enkele keer op kop. Tot aan Lelystad doe ik samen met één van de
Engelsen al het kopwerk. Onderweg nemen we nog wel een paar pauzes
in de nachtcafés. In Lelystad stop ik om 2.30 uur bij een hotel, de
overigen willen tot België doorrijden. Om 7.30 uur stap ik weer op
de fiets. De wind is inmiddels gedraaid naar zuidwest dus weer tegen.
Er zijn nog 250 kilometer te rijden. Via Almere, Utrecht, Gorinchem
en Tilburg rijd ik solo terug naar Morkhoven. Vele uren rijd ik over
lange rechte wegen langs eindeloze kanalen en weilanden, een minder
leuke kant het lange afstandsfietsen. Ondanks de sterke wind tegen
blijft het tempo strak. Zelfs de laatste 80 kilometer ligt het tempo
nog iets hoger, mede vanwege de GPS die me perfect de weg wijst. Als
tiende renner kom ik terug in Morkhoven waar ik de twee Walen weer
tegen kom. Zij zijn net drie kwartier eerder aangekomen. Zij waren
met de twee Engelsen de hele nacht doorgereden maar ook regelmatig
gestopt om te eten. Met het rijden van de vier kwalificatieafstanden
is de prijs van 'Super randonneur' behaald. Belangrijker nog is dat
ik in augustus mag starten in Parijs! |
|
|
|
|
 |
 |
 |