Parijs - Roubaix mag zich wel de klassieker onder de klassiekers noemen. Binnen de serie van klassiekers is deze geliefd en gevreesd om zijn beruchte kasseien. Een franse journalist benoemde deze klassieker ooit eens als de Hel van het Noorden. Dat was nog kort na de Eerste Wereldoorlog toen het parcours tussen de resultaten van de veldslagen liep. Nu verwijst de Hel naar de bijzonder slecht liggende kasseistroken die een aanslag doen op de renner en zijn materiaal. Goed materiaal, concentratie en acrobatiek komen in deze rit goed van pas.

De toerversie van Parijs-Roubaix gaat over hetzelfde parcours als die van de profs. Vanuit Cambronne gaan de eerste 100 kilometer noordwaarts over glooiende wegen. Daarna volgen de kasseistroken zich snel op. Met een lengte van enkele honderden meters tot bijna vier kilometer wordt de renner 27 kasseistroken voorgelegd met een totale lengte van 46 kilometer. Hoogtepunten zijn het Bos van Wallers en de finish in het wielerstadion van Roubaix.

Profs

Parijs - Roubaix, 255 kilometer

6 juni 2010. Met mijn 'Klassieker-maatje' Maarten heb ik samen al een aantal klassiekers gereden. Eén zware ontbrak nog altijd: Parijs-Roubaix; De Hel van het Noorden. 255 km met 50 km aan kasseistroken er tussendoor gemixt. Maarten had 'm in 2002 al een keer gefietst, ikzelf vond dat het er dit jaar van moest komen! Maarten kreeg ik zo ver om het nog eens te proberen en aan zijn ervaring had ik veel steun.

|  publ. 28 jun 2010  |

Parijs - Roubaix, 255 kilometer

8 juni 2008. Parijs-Roubaix, de hel van het noorden. De natte droom van elke would be Flandrien. Zondag 8 juni 2008 was het zo ver. Tweejaarlijks wordt de toerversie georganiseerd door de vrienden van de Noord-Franse kassei, de VCR.  

|  publ. 24 aug 2008  |

Parijs - Roubaix, 260 kilometer

11 juni 2006. Des zaterdags morgen om 11.15 uur troffen de helden van Parijs Roubaix elkaar aan de koffie bij Jan en Tanya Schoemaker in Breda, om vandaar de reis verder gezamenlijk te vervolgen naar Compiègne in het schone Franse land. Jan en Tanya, bedankt, koffie was top en de bijlagen werden in dank aanvaard!

|  publ. 4 jan 2007  |

Parijs - Roubaix, 261 kilometer

9 juni 2002. Naast m'n bed leg ik de spullen klaar voor morgen. Broek, shirt, sokken, een horloge en twaalf energierepen, eén voor elk uur. Sinds m'n fietscomputer het in het voorseizoen het voor gezien hield, rij ik zonder. Ik maak me onderweg niet meer druk om de gemiddelde snelheid en de voortdurende statistieken van de inspanningen.

|  publ. 22 nov 2006   |

Paris - Roubaix, 261 kilometres

The cobbles, the track and the showers

June 21, 2004. Straight after the Giant Tour, Ben Atkins was at it again, this time at the biennial Paris - Roubaix Cyclo, where, for the very first time, he decided to go the full hog - yes, all 261 kilometres...

|  publ. 12 jan 2006   |

Parijs - Roubaix, 260 kilometer

9 juni 2002. Ik kijk er jaren al <niet> naar uit. Weet ook, dat als ik het Klassiekerbrevet in ontvangst wil nemen, ik die smerige, vieze, hobbelige, race-fiets pijnigende, Hel van het Noorden moet rijden. Of te wel Parijs-Roubaix. En wie kent deze klassieker niet, waarin je renners gemiddeld tien keer dood ziet gaan, behalve als je sterk bent of Johan Museeuw bent. Ik zie hem begin april dit jaar nog gaan, iedereen naar de 'keien' jagend en met een gemiddelde van 43 km/u alleen en door modder onherkenbaar, het stadion van Roubaix binnen reed……

|  publ. 9 jan 2006   |

Parijs - Roubaix, 260 kilometer

Een kijkje in de hel

2004. Rechts zie ik een fietser het maïsveld inschieten, links geeft een ander het op. Ondertussen wil ik het uitschreeuwen. Mijn handen doen zoveel pijn dat ik mijn stuur amper kan vasthouden. Maar ik trap door, stuiter verder tot ik na 2100 meter eindelijk het einde van Carrefour de l'Abre bereik. De vele toeschouwers schreeuwen me over de laatste honderd meter heen. Dit is geen weg, dit heeft niets met fietsen te maken, dit is absolute waanzin... Dit is de Hel van het Noorden.

|  publ. 1 dec 2005   |

Parijs - Roubaix, 260 kilometer

13 juni 2004. Deze Parijs-Roubaix zou de grootste uitdaging in mijn nog korte bestaan als toerfietser worden. In vroeger jaren op redelijk niveau gevoetbald bij vv Hollandia T. uit Tuitjenhorn en in de zaal bij FC Pandora. Afbouwen met schaatsen(de NH-tocht van 200 km in 1997) , en skeeleren in 2000 in de marathon van Rotterdam. Twee jaar geleden begonnen met toerfietsen en de LBL van 2002 was mijn eerste klassieker. Nu, op 48 jarige leeftijd volgt mijn eerste Parijs-Roubaix. Tijdens deze reeks van klassiekers voor het brevet moet ik telkens denken aan mijn eigen uitspraak: “Een voetballer zal nooit een echte wielrenner worden!

|  publ. 1 dec 2005   |

Parijs - Roubaix, 260 kilometer

Een dokkertocht over eeuwenoude steenpaden

Eens in de 2 jaar organiseert de Velo Club de Roubaix de tour versie van de klassieker Parijs-Roubaix. Tourclub Le Champion Amsterdam ging er dit jaar met drie bussen wielerliefhebbers heen. Onder hen veel ervaren klassiekerrijders. Milaan, Luik, Zürich, Dolomieten, alles hadden ze gereden. Maar Roubaix.…dat schrok hen toch wel af. En terecht.

|  publ. 1 dec 2005   |

Parijs - Roubaix, 260 kilometer

'Een geweldige klassieker' of 'Eens maar nooit weer'

2004. Jan Calis belt. Of ik reisleidster van een van de drie bussen met deelnemers aan Parijs-Roubaix wil zijn. En Joost mecanicien. Meestal schrijf ik in de Championner over mijn eigen fietsbelevenissen, maar dit keer is het een verslag vanaf de zijlijn.

|  publ. 1 dec 2005   |