Parijs - Brussel is binnen deze serie een weinig bekende klassieker. Niet gek want bij de profs is deze in status gedegradeerd en voor de wielertoeristen wordt deze alleen in de even jaren georganiseerd. Samen met Parijs - Tours wordt Parijs - Brussel verreden in het Klassiekerweekend van Le Champion.

Met zijn lengte van maar liefst 300 kilometer is Parijs - Brussel samen met Milaan - San Remo de langste klassieker. De laatste jaren was de start nabij Eurodisney. Over een glooiend parcours met pittige klimmen gaat het route naar het noorden. Tussen de vele graanvelden en bossen liggen prachtige fietswegen waar nauwelijks verkeer rijdt. Gedurende de eerste 100 kilometer mag aardig wat geklommen worden. De mooiste klim gaat naar het vestingsdorpje Coucy-le-Chateau. De overige kilometers over frans grondgebied zijn redelijk vlak. De vele monumenten van de Eerste Wereldoorlog typeren de  dorpjes die onderweg gepasseerd worden. Eenmaal in België mogen weer een aantal pittige heuvels beklommen worden om na 300 kilometer te finishen in Halle nabij Brussel.

Profs

Parijs - Brussel, 298 kilometer

Na een rust- en reisdag stond deze morgen de tweede rit op het programma. In het donker ging peloton het om kwart over zes tussen de auto's op pad. "Zodra de auto weg is, gaan we demarreren", kondigde Martin de avond ervoor meermalen aan. Toen had ik nog zoiets van "je doet maar", maar mijn benen voelen wonderwel goed en de kriebel is er weer. Als na Meaux de voorrij-auto verdwijnt, demarreert Martin, zoals aangekondigd, en ik heb zijn wiel te pakken.

|  publ. 16 nov 2006  |

Parijs - Brussel, 300 kilometer

Ruim vijftig deelnemers vertrokken 13 juli 2004 voor hun versie van de klassieker Parijs - Brussel, een koers die vooral angst inboezemt vanwege de lengte van ruim 300 kilometer. De windrichting is de dag voor de koers het meest besproken onderwerp, want is die tegen dan worden die 300 kilometer wel erg lang. Geen enkele Franse televisiezender kan echter het antwoord geven.

|  publ. 1 dec 2005  |

Parijs - Brussel, 300 kilometer

Champagne in de druilerige regen

13 juni 2004. Rustdag: maandag 12 juli. Dit is mij zeer goed bevallen. Lekker ontbijten van 08.00 u 's ochtends tot een uur of half elf; ik vond het prima. Mijn benen voelden toch een beetje houterig aan. Daarna de fiets een beetje schoonmaken, ketting invetten. Een beetje bijkletsen met de fietscollega's. Een uitstapje naar Parijs leek mij toch te vermoeiend. Cees Ris om raad vragen. Cees kan met zijn handen voelen hoeveel bandenspanning erop staat!

|  publ. 3 dec 2005   |

Parijs - Brussel, 300 kilometer

2 juli 2002. Om 3:30 uur liep de wekker van Arjen af, dus was het een bijzonder kort, warm, nachtje. Dit keer liet ik het ontbijt voor wat het was en bevoorraadde ik me van mijn eigen meegenomen yoghurts, bolletjes en bananen. De weersvooruitzichten waren droog en de wind komend uit het zuidwesten: mee dus! In het schemerdonker, een kwartier te laat (5:15), mochten we achter de auto van Theo Hoogendoorn de eerste 15 km met een warmup gangetje van onder 25 het parcours van Parijs-Brussel ervaren. Daarna was de beer los en stond bijna het dubbele op mijn teller en gaf ik er na 100 km. er de brui aan me in de kopgroep te blijven begeven.

|  publ. 22 jan 2006  |