De populaire versie voor wielertoeristen vanuit Spa is zwaarder dan die voor de profs. Met beklimmingen als côte de la Redoute, Stockeu, Wanneraval, le Thier de Coo, Le Haute Levée en Côte du Rosier krijgt de wielertoerist de mooiste beklimmingen van dit deel van de Ardennen voorgelegd.

Vanuit Vottem, nabij Luik, kan nog een eenvoudigere versie gereden worden. In tegenstelling tot 'Spa' is bij 'Vottem' wel de muur van Huy opgenomen.

Profs

Waalse Pijl, 210 kilometer

15 Zaterdag 15 mei namen de TNT Roodrunners Jeroen Spreeuw en Rob Key deel aan deze monsterrit van 220 kilometer. Vrijdagmiddag kwamen de mannen aan bij het Van der Valk hotel in Verviers. Een prima locatie om te overnachten en dicht bij de start in Spa. ’s Avonds hadden de mannen zich al ingeschreven in het Centre sportif de la Fraineusse in Spa. Na een goed bord spaghetti bij Van der Valk en een lekker Belgisch biertje lagen de mannen al vroeg onder zeil. Om half vijf ging de wekker zodat men rustig kon ontbijten op de kamer en men zich kon voorbereiden om een zware dag. Gelukkig was het weer beter dan de dagen ervoor. Het was koud maar wel droog.

|  publ. 21 mei 2010  |

Waalse Pijl, 210 kilometer

15 mei 2010. Voor mijn was dit de eerst keer de waalse pijl. Men zij hij is zwaar en dat was hij ook ik heb het geweten. Hij begon in spa ik was in een groepje van vijf man.  

|  publ. 17 mei 2010  |

Waalse Pijl, 210 kilometer

2 mei 2008. Het was zover, de Waalse Pijl is in aantocht. Met negen personen gingen we richting Wallonië. 3 personen, Jan R, Herman en Folkert waren daar al, die stonden op een camping. Na een lange rit vol files kwamen we aan op plaats van bestemming, een prachtige omgeving. Het huis (koetshuis) waar we overnachtten stond ook op een mooie plaats tussen de bossen, echter, toen we de deuren open sloegen, schrokken we toch wel even. Het huis was niet erg netjes en het interieur was verschrikkelijk. Het huis stamde uit 1830 en het interieur ook. Na bekomen te zijn van de eerste schrik werden de kamers verdeeld en had iedereen weer goede moed.

|  publ. 3 jun 2008  |

Waalse Pijl, 210 kilometer

3 mei 2008. Twee gezinnen zijn op donderdag 1 mei afgereisd naar Schin op Geul om daar buiten het tochtje in België nog te genieten van een welverdiend weekje rust. De stacaravan is niet je van het, maar als VAVer redt je je snel. De rest vertrok op vrijdag om 10 uur vanaf de Rotonde Langebosch. Koos stond om 09.00 uur nog bij Vonk om een defect crankstel te laten repareren.

|  publ. 3 jun 2008  |

Waalse Pijl, 210 kilometer

22 mei 2004. Wij (Jelmer, Pieter, Tjeerd, Tjitte, Lybrich en ondergetekende) vertrokken op vrijdag 21 mei richting het zuiden van Nederland naar Epen waar we ons onderkomen hadden. Middags hebben wij nog even in de Limburgse Heuvels (Vijlnerbos, Ijzerenbos, Dodeman, Keutenberg, Zweiberg) gefietst. Nadat wij terug kwamen waren de overige deelnemers (Bate, Durk en Ytzen) gearriveerd. Na het drinken van een glaasje hebben wij avonds in Hotel Terpoorten (bij Ronald) een goede pasta gegeten. Wat er in ging als koek. Na het eten hebben we nog even gezeten. Vervolgens zijn wij vroeg op bed gegaan, daar de wekker op 04.00 uur stond.

|  publ. 8 dec 2006  |

Waalse Pijl, 210 kilometer

Deze prachtige Waalse klassieker door de Ardennen staat ook wel bekend als de “zwaarste” van Europa. De langste afstand van deze toereditie is ruim 200 km en bevat 22 hellingen, waarbij sommige zeer zware (ruim boven 20%). Al een aantal jaren ontbrak deze klassieker op de agenda van onze fietsclub, vandaar dat besloten werd om deze toerklassieker in 2004 opnieuw op te nemen. Dit is geen slechte keus geweest, want 9 liefhebbers vertrokken vrijdag 21 mei richting het zuiden.

|  publ. 7 dec 2006  |

Waalse Pijl, 210 kilometer

22 mei 2004. Dit zou mijn 5e tocht voor het Klassiekerbrevet worden. Men had mij al gewaarschuwd voor een zware rit. De Omloop Het Volk had ik op 24 april gereden. Dat ging in goede weersomstandigheden, met een aangenaam groepje, kortom een gezellig dagje fietsen. Dit zou andere koek worden…

|  publ. 1 dec 2005   |

Waalse Pijl, 210 kilometer

Een misdadige opeenvolging van puisten

Bij die boom stap ik af. Ze bekijken het maar. Het blijft maar stijgen, het houdt niet op. M'n hoofd lijkt een snelkookpan in de kokende zon. Het is 30 graden. Waar is die boom? Ik stop gewoon bij de volgende. Ze bekijken het maar met dat klassiekerbrevet. M'n benen kunnen niet meer… alsof iemand er tegenaan staat te beuken. Ze bekijken het maar… Ik zie geen boom meer, ik ben boven.

|  publ. 1 dec 2005    |